Anna Hardonk
← Poëzie

beren en boselven

18 mei 2021

we hebben er niet zo veel moeite mee om in een steen een gezicht te ontdekken boselven te zien in houtnerven op het plafond luierende beren in witte wolken maar vandaag is een dag om embryonaal opgerold te blijven liggen in een donker bed alleen of in elkaar verstrengeld als tweelingen is nog de meest ideale optie en dan trachten warm te blijven in deze snijdende meimaand we deppen de wonden die lekken trachten opwekkende gedachten te formuleren kruipen dieper weg van woelige werelden waarin alles bonkt en schettert en raast en door scheuren en gaten naar binnen wil kruipen en verhinderen dat fluwelige slaap ons vat en ook staat ons verstand te scherp afgesteld we horen ruis die is als gruis en niet als het strijkende lover van bomen in een zomerwind oude wonden lekken ons nat en koud en er komt niets van de begeerde rust onrust broeit en rijst tot een klont een vormeloze cycloop die ons opeet ook goed zolang we maar in die donkere maag mogen blijven schommelen als hij loopt is het alsof we gewiegd worden tot diepe slaap niet een lichte opiumroes maar in-en innig zwart alsof ja alsof want zijn zuur bijt al in ons maar lost niets op het schrijnt en ontkomen is zoiets als niet komen is gaan en in die fase van amper bestaan zijn benen een luxe die we ons niet hebben te permitteren
beren en boselven

Lees deze ook eens…