Anna Hardonk
← Poëzie

zwarte kamer

17 februari 2022

een auto vol Rachmaninov buiten nachtblauw luchtruim zwanger van miljoenen pijlsnelle berichten met ijle kleefdraden aan elke sneeuwvlok vastgeplakt alleen voor de dichter waarneembaar wit in zwart voor ze op zijn voorruit zijn kapot gespat de eerste vallen snel aangehecht: uitgeputte berichten, klein fel waar ben je?---batterij leeg---trein vertraging— op de roltrappen!--kattenbakkorrels vergeten dan wordt de lucht wit en dik van liefde dwarrelen met grote vlokken fluweelzachte berichten neer --lieveling ik wil je koesteren tot het eind van al mijn nachten— houd vol, mijn lief, twee dagen scheiden ons-- smeltend op de voorruit dit is de zwarte kamer van beperkte waarheid fracties van seconden houdbaar vluchtige kristallen smeltend op verhitte wensen hij parkeert onder kale bomen zet de motor uit kijkt naar het raster van liefde op zijn ruit bedolven onder gemis onderkoelt hem een deken van kou onder dit bevroren vuurwerk houdt hij alleen zijn hart vast
zwarte kamer

Lees deze ook eens…