zwarte kamer
17 februari 2022
een auto vol Rachmaninov
buiten nachtblauw luchtruim
zwanger
van miljoenen pijlsnelle berichten
met ijle kleefdraden aan elke sneeuwvlok vastgeplakt
alleen voor de dichter waarneembaar wit in zwart
voor ze op zijn voorruit zijn kapot gespat
de eerste vallen snel
aangehecht: uitgeputte berichten, klein fel
waar ben je?---batterij leeg---trein vertraging—
op de roltrappen!--kattenbakkorrels vergeten
dan wordt de lucht wit en dik van liefde
dwarrelen met grote vlokken fluweelzachte berichten neer
--lieveling ik wil je koesteren tot het eind van al mijn nachten—
houd vol, mijn lief, twee dagen scheiden ons--
smeltend op de voorruit
dit is de zwarte kamer van beperkte waarheid
fracties van seconden houdbaar
vluchtige kristallen smeltend op verhitte wensen
hij parkeert onder kale bomen zet de motor uit
kijkt naar het raster van liefde op zijn ruit
bedolven onder gemis onderkoelt hem een deken van kou
onder dit bevroren vuurwerk houdt hij alleen zijn hart vast