Anna Hardonk
← Poëzie

Vuurdoop

24 mei 2021

uitkijkend over water denk ik aan jou en het verborgene dat we als onderwaterdieren zweefden tussen oppervlaktespanning - waar schrijvers en profeten over lopen- en luchtspiegeling daarboven hem niet doorbraken het blauw niet bereikten ik word zwaarder en zwaarder zak door het hout van mijn steiger het water in zink alléén naar de zompige bodem van de plas worstel mij door moerassige veengrond naar zand het harde.. gestolde lava magma in de kern koortsig kom ik boven schud vuur vloeibaar gesteente as veen van mij af druppels water uit mijn haar zuig mijn longen vol op een plek waar ik niet wil zijn
Vuurdoop

Lees deze ook eens…