Vuurdoop
24 mei 2021
uitkijkend over water
denk ik aan jou en het verborgene
dat we als onderwaterdieren zweefden
tussen oppervlaktespanning
- waar schrijvers en profeten over lopen-
en luchtspiegeling daarboven
hem niet doorbraken
het blauw niet bereikten
ik word zwaarder en zwaarder
zak door het hout van mijn steiger het water in
zink alléén naar de zompige bodem van de plas
worstel mij door moerassige veengrond naar zand
het harde..
gestolde lava
magma in de kern
koortsig kom ik boven
schud vuur
vloeibaar gesteente
as
veen van mij af
druppels water uit mijn haar
zuig mijn longen vol
op een plek waar ik niet wil zijn