Opa en de cancan
15 juli 2021
Opa Aquilla en oma Carmen in dit, soms scabreuze, feuilleton zijn net zo a-specifiek als hun namen. Ze genieten volop van het leven. Oma is romantisch en opa onderzoekend, avontuurlijk en hij heeft een dirty mind, 'which is a joy forever'.
Opa en de Cancan.
Opa kookt vanavond, terwijl oma naar dansles is. Opa vindt dat oma weer wat leniger moet worden nu ze haar nieuwe heupen heeft. Nu was Oma altijd dol op jurken met ruches en stroken en zodoende komt opa op het idee om met haar te overleggen naar Spaanse of Franse dansles te gaan. “Dat is toch wat anders dat klompendansen in de Achterhoek, Carmen, en het past ook bij je naam.” ' Ja, maar past het ook bij mijn leeftijd, Aquilla?” Oma had wel geëist dat opa dan zou koken. Oma heeft de vrolijke brochure op tafel laten liggen en opa zit eerst wel een half uur de foto's te bestuderen voor hij de kippenpootjes uit hun verpakking haalt. Wat gezellig lijkt hem dat toch, die leuke strokenrokken en dat optimistische gezwaai met al die petticoats. Hij zit te smullen, vooral van die leuke witte broekjes. En ze zijn zo klein en hoe blijft dat allemaal zo zitten? Zouden ze lijm gebruiken, tobt opa verder. Misschien moet hij voor oma met de kerst toch weer eens wit i.p.v.rood ondergoed kopen, dan krijgt ze eindelijk weer eens een witte kerst, waar ze zo naar verlangt. Want oma is romantisch. Zo met die danseressen en kippenpootjes komt opa op een ideetje, want opa heeft nu eenmaal altijd ideetjes. Hij gaat aan de slag met de kippenpootjes en maakt een foto, met zijn stokoude polaroid uit de 70-er jaren. Hij legt de foto op de brochure en maakt dan weer een foto. Zo heeft hij een collage van twee foto's. Hij kalligrafeert eronder: wat can can kan kip ook. Daarna frutselt hij net zo lang tot hij een uitvergroting heeft en drukt die af. Dan loopt hij naar de slaapkamer en hangt de foto boven het bed. Aan zijn kant! Daarna snelt hij de trap af. Dat doet hij op dezelfde wijze als oma. Hij slaat zijn been over de trapleuning en zwiert naar beneden. Au, dat voelt niet lekker aan zijn magere billen, als hij op de enigszins puntige knop landt. Maar ja, je moet wat over hebben voor een leven met een beetje Schwung en het wordt hoog tijd om de pootjes te bereiden. Toch zonde! Hij zal ze met aandacht opeten en is benieuwd wat oma zal zeggen als ze vanavond de echtelijke sponde ziet. En.., dat weet hij nu al: hij zal nooit meer kippenpootjes eten zoals eerder...Maar ook dat is opa niet vreemd, hij doet liever nooit iets meer dan één keer op dezelfde manier..