Opa en Barbie
21 juni 2021
Los stukje n.a.v. Volkskrant nieuws, de werkelijkheid is voor opa een bron van inspiratie
Opa en Barbie
Raad eens wat ze in Japan hebben, vraagt opa. Wat nou weer, zegt oma. Ze hebben er poppenbordelen! Poppenbordelen, vraagt oma verbaasd, poppen kunnen hét toch niet doen? Dus Ken kan ook nooit echt zin in Barbie krijgen en daarmee is de kous af!
Nee, Carmen, voor ménsen die het met een pop willen doen. Is toch niet zó gek, jij speelde toch ook met poppen, en ik met loden soldaatjes!
Oma zucht diep. Luister, zegt opa, hij leest voor: 35 kilo siliconen met een beweegbaar stalen skelet en een vagina van 17 cm en een...
Hou je mond nou maar! Opa gaat door, 17 cm is te klein voor mij Car, maar die foef is uitneembaar en kan in de vaatwasser, handig hè. En écht ontrouw is dat niet als je es ff je fantasie botviert op zo'n beeldige Japanse pop, toch? Oma grist het magazine uit opa's hand. Ze leest er in en zegt: het is nog waar ook, ik dacht echt dat je mij in de maling nam. Staat er ook bij in welk vakje van de afwasmachine je dat uitneembare ding moet doen? Zo'n ding in mijn machine, ik moet er niet aan denken! Maar oma leest het stukje toch: In Barcelona en Dusseldorf is ook zo'n poppenbordeel, je reinste broodroof trouwens, maar je hoeft dus niet naar Japan, mallerd. Oma gooit het magazine op de bank maar ze vraagt zich toch af of zo'n Dieter of Ken, want ze hebben ook mánnelijke poppen, niet gewilliger is dan haar asielzoeker...O, o, o, ze heeft weer een hoop om over te denken want opa denkt vast niet na over de morele implicaties om over verkleurende siliconen maar te zwijgen. En je mag er ook niet mee douchen, leest ze, want dan krijgt Barbie schimmels in haar nek. Oma denkt gelijk aan haar eigen ontbindingsangst. En hoe krijg je die hele tante in je afwasteiltje, want behalve dat uitneembare geslachtsdeel wil je haar zelf ook wel es wassen..
©annahardonk