spiegelland
18 mei 2021
in dit nooit in zichzelf kerende laagland
dat opent in verdubbeling
en schoonheid morst
zich niet ijdel spiegelt
maar ogen streelt
ligt een hemel
als de wereld openbreekt
de hemel weer kleurt als fondant
zitten wij zo..
zo bij elkaar
daar waar wij zitten en zoeten
in bloemenweiden
voorbij het drassige pad
wachten wij op een hemelteken eer we huiswaarts keren.